در تیله جهان را دیدم چون جادوگران

که چگونه ایستادند ستونهای نور

                    برنخستین سنگها

چگونه زاییدند اسبها

        تا از دهانم به تاخت

وجاده پیچید

        هرجا که دستم گیاه

سینه به سینه ی مست

هزار جریب رویای بی وقفه

هزار جریب انگور درشت ،  بر پیشانی دخترک

تیله در گوشم می چرخد

نقل مجالس و نقل لبها

و جاروهای سوخته دشت

در باد قصه می شوند

                               هر جا که دست منی برخاک

من لال شده ام ، نمی شنوم ، لمس نمی کنم ،کورم

عورتم را می پوشانم و

خار از کف پای دخترک به در می آورم

                                 آرش سالار