به لبخندي كشاندمت
چون موجي
به صخره چشمانم زد و
باز برگشت
تو را به خواب حلزونها
بر برگهاي بهارنارنج خواندم
ديگر برنگشتي پس؟
كنار ساحل هر موج لبخندي است
هر سنگ آغوشي
و اين است كار من
فرو رفتن در گردابهاي خواب
+ نوشته شده در سه شنبه هفدهم شهریور 1388ساعت 12:21 توسط آرش سالار
|
