این دلتنگی گهگاه
هوای سرد صبحی است
که کلاهم را
تا روی گونه به پایین کشید
من رفتم
با چشمانم
و از روی پل گذشتم
با کوله باری از کتاب و خواب و ترانه
و خیال ابروهایی که امروز...
...پیوستگی گذشته را ندارد.
من رفتم
تا پشت سرم فرو بریزد.
بیست و ششم مهر ۱۳۸۸
+ نوشته شده در جمعه هشتم آبان 1388ساعت 18:42 توسط مهدی ایمانی مهر
|
