آرام...
آرام آرام همین گوشه بمیرم را زل زده ام
اگر
اتفاقات بیرون آغوشت امان بدهند
این همه هیاهو که هیچ!
همین گوشه در من هزار کنج می شود
که روز و شب اش
بی خورشید و ماه بگذرند
آرام آرام...
از اینجا بیرون
چه بی جا
چقدر جا مانده ام.
۲۲ شهریور هشتاد و دو
+ نوشته شده در دوشنبه سی و یکم فروردین 1388ساعت 0:36 توسط مهدی ایمانی مهر
|
